ஸ்ரீ பாலா திரிபுர சுந்தரி தேவியின் முக்கியத்துவம் Importance of Sri Bala Tripura Sundari Devi

பாலா திரிபுர சுந்தரி தேவி யார்?  மற்ற கடவுள்களைப் போல அவளுக்கு ஏன் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படவில்லை?

கற்காலத்திலிருந்து கடந்த 1,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை, உலகில் எல்லா இடங்களிலும் பெருந்தெய்வ  அன்னையாக மதிக்கப்பட்டார், ஆனால் கடந்த பதினைந்து நூற்றாண்டுகளில் பெரும்பாலான கலாச்சாரங்களில் படிப்படியாக தெய்வீக அன்னையின் வழிபடும் பாரம்பரியத்தை இழந்தன.  இந்தியாவில் மட்டுமே தேவியின் ஞானம் பாரிய அளவில் அப்படியே பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது;  வரலாற்றின் விடியலில் செய்ததைப் போலவே இன்றும் யோகப் பரம்பரையினர் தேவியை மதிக்கின்றனர்.

பல பெரிய யோக பரம்பரைகளில், லலிதா தேவி உபாசனை முதன்மையானது.  சுய-விருப்பம் மற்றும் சுதந்திரமான, லலிதா காமேஸ்வரி (“ஆசையின் பேரரசி”) என்றும் அழைக்கப்படும் ஒரு நேர்த்தியான உணர்வுள்ள தெய்வம்.  அதே நேரத்தில், அவள் பரமசிவ பெருமானின் முழு பக்தி கொண்ட மனைவி.  தூய உணர்வுடையவர்.  அவள் எப்போதும் பரிபூரண நல்லிணக்கத்தின் நிரந்தர நிலையில் இருக்கிறாள்.  அவள் கண்கள் அனைத்து உயிர்கள் மீதும் கருணையுடன் ஈரமாக உள்ளன.

நம் புலன்களை தேவியிடம் அர்ப்பணித்து, நம் எண்ணங்களை தெய்வீகத்தை நோக்கி செலுத்தினால், நம் வாழ்க்கை இனிமையாகவும் மணமாகவும் சுகந்தமாக மாறும்.

பரப்பிரம்ம மகா சித்த குரு மனகுருநாதன்

நீண்ட தண்டு மலர்களால் செய்யப்பட்ட ஐந்து அம்புகள், கரும்பினால் செய்யப்பட்ட வில், கயிறு, ஆகியவற்றை ஏந்திய இளம்பெண்ணாக யோகப் பாரம்பரியத்தில் லலிதா சித்தரிக்கப்படுகிறாள். கரும்பினால் செய்யப்பட்ட வில் நமது முதுகுத் தண்டுவடமாகும். அம்புகள் நமது ஐந்து புலன்கள் மற்றும் அவை அனுப்பப்படும் வில் நமது மனம்.  நம் புலன்களை தேவியிடம் அர்ப்பணித்து, நம் எண்ணங்களை தெய்வீகத்தை நோக்கி செலுத்தப்படும்போது, நமது வாழ்க்கை இனிமையாகவும் மணமாகவும் மாறும்.  ஆனால் நாம் ஆன்மீகப் பாதையில் இடைநிறுத்தப்படுவதைக் காணும்போது, ஏதோவொரு விஷயத்தால் திசைதிருப்பப்பட்டால், லலிதா தனது கடவுளுடன் சேர்ந்து நம்மை மெதுவாக ஊக்குவிக்கிறார்.  நமது ஆன்மீக வளர்ச்சியில் முன்னேற வேண்டிய நேரம் இது என்ற அவரது லேசான ஆலோசனையை நாம் எதிர்த்தால், அவள் நம்மை அங்குசத்தால் அடித்து, தவறாக நடந்துகொள்ளும் குழந்தைகளைப் போல, மீண்டும் தன் மடிக்கு இழுத்துச் செல்கிறாள்.  இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், வாழ்க்கையின் மிக மோசமான அதிர்ச்சிகள், நிகழ்வுகள் லலிதாவின் சாட்டையடியாகும்;  அது அவளது குழந்தைகளின் மீதான அன்பின் முழு வெளிப்பாடு.

பாலா திரிபுர சுந்தரி சித்தர்களின் மிகவும் ரகசியமான தெய்வங்களில் ஒன்று. வாலையம்மன் எனவும், வாலைத் தாய், வாலை பரமேஸ்வரி, மனோன்மணி என பல பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறாள். பாலா திரிபுர சுந்தரி என்றால் மூன்று உலகங்களின் மிக அழகான குழந்தை என்பதாகும்.

“எதிர்மறையை அழிக்கவே பாலா உருவாக்கப்பட்டாள். அரசனாலோ, கடவுளாலோ கொல்ல முடியாத வரம் பெற்ற அரக்கன் ஒருவன் இருந்தான். அவன் பெயர் பண்டாசுரன். மேலும் தன்னைக் கொல்ல முடியாதவர்களின் பட்டியலில் எந்த இளம் பெண்ணும் இல்லை. ஏனென்றால், தான் ஒரு இளம் பெண்ணால் கொல்லப்பட முடியாது என்று நினைத்தான். அதனால் லலிதா திரிபுர சுந்தரி தேவி அவனை ஏமாற்றி ஒரு இளம் பெண் ஆனார். அதுதான் பாலா. அவள் பாலாவாக அவனை கொன்றாள். மனிதர்களுக்கு ஒரு நம்பமுடியாத வாழ்க்கையை கிடைக்கச் செய்தால்.

அவர் 9 வயது அல்லது சில சமயங்களில் 16 வயது கன்னிப் பெண்ணாக சித்தரிக்கப்படுகிறார், மேலும் அவர் தனது தாயான ஸ்ரீ லலிதா திரிபுர சுந்தரியின் சுவாசமாக லலிதாவால் குறிப்பிடப்படுகிறார். அதாவது தேவியின் பிராணன் அல்லது உயிர் சக்தி ஆற்றலிலிருந்து அவளுடைய (பாலா) சக்தி உருவாகிறது.

எனவே அவள் ஸ்ரீ சக்ரா மற்றும் ஸ்ரீ வித்யா வழிபாட்டின் முதன்மையான உயர்ந்த தெய்வமாக கருதப்படுகிறாள். அனைத்து தேவிகளின் சக்தியையும் கொண்டுள்ள ஸ்ரீ சக்கரத்தை அவள் ஆட்சி செய்கிறாள் என்று கூறப்படுகிறது.

உங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் அமானுஷ்யத் திறன்களான அனைத்து சித்தி சக்திகளையும் உங்களுக்குத் தருவதுடன், ஈடிணையற்ற அருட்கொடைகளை அள்ளித் தர வல்லவள் இந்த தேவி என்று சித்தர்கள் போதிப்பது ஏன் என்பதைப் பார்ப்பது எளிது. மேலும், இந்த எல்லாம் வல்ல தேவியின் அருள் இருந்தால் ஒழிய, உன்னத சித்திகளைப் பெற்று, சித்தியடைந்த சித்தனாக முடியாது என்று கூறுகிறார்கள்.

போதனைகள் தவறானவர்களின் கைகளில் சிக்காமல் பாதுகாக்க சித்தர்கள் மறைத்து வைக்கப்பட்ட அவளுக்கான தனித்துவமான வழிபாட்டு முறைகள் உள்ளன.
மிக உயர்ந்த பாலா திரிபுர சுந்தரி சக்திகள் மற்றும் இறுதி ஞானம், அறிவு, செல்வம், வெளிப்படுத்தும் திறன் போன்ற அவளது நிகரற்ற ஆசீர்வாதங்களைப் பெற இயலாத வண்ணம் சித்தர்களால் மறைத்து வைக்கப்பட்டது.

பாலா திரிபுர சுந்தரியின் இந்த தீட்சை மிகவும் விலையுயர்ந்ததாகவும், யோகிகள் மற்றும் சித்தர்களால் மிகவும் விரும்பப்பட்டதாகவும் கருதப்படுகிறது, ஏனெனில் இது தேவியின் உன்னத சக்தியை உங்களுக்கு வழங்கும்.

லலிதாவின் மகிமை

ஸ்ரீ லலிதா தனது பக்தர்களுடன் விளையாடியதன் ஆழமான உள் முக்கியத்துவம் (அவரது பெயர் “விளையாடுபவர்” என்று பொருள்) தென்னிந்தியாவின் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான நூலான பிரம்மாண்ட புராணத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.  இந்த புராணத்தின் மிகவும் பிரபலமான பகுதியில், “லலிதாவின் மகிமை” என்று அழைக்கப்படும், பின்வரும் மாயக் கதை விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பிரபஞ்சத்தின் அதிபதியான சிவன், சந்நியாசப் பயிற்சிகளில் ஈடுபட்டு, ஆழ்ந்த தியானத்தில் மூழ்கியிருந்தபோது, திடீரென்று காமத்தின் சிவப்பை உணர்ந்தார்.  அமைதியான சிந்தனையில் அவரது இரண்டு கண்கள் மூடியிருந்தாலும், அவரது மூன்றாவது கண் திறந்தது, அவரது ஆழ்ந்த தியானத்தை தொந்தரவு செய்த சக்தியைத் தேடியது.  நிச்சயமாக அவன் காமன் எனும் மன்மதனே!. காம ஆசையின் அம்புகளை அவிழ்த்துவிட்ட காதல் கடவுள் மன்மதன் விளையாட்டுத்தனமாக சிரித்துக் கொண்டிருந்தார். சிவனின் திறந்த கண்ணில் இருந்து உடனடியாக லேசர் போன்ற ஒரு மின்னல் ஒளி காமனை எரித்தது.  கண் இமை படபடக்க, இறைவன் மீண்டும் தியானத்தைத் தொடங்கினார்.

மன்மதனின் சாம்பலில் இருந்து பண்டாசுரன் என்ற அரக்கன் பிறந்து எழுந்தான். அதிகாரம், செல்வம் மற்றும் சிற்றின்பத்தின் மீது ஆசை கொண்டான்.  பண்டாசுரனிடம் ஒரு அசாதாரண சக்தி இருந்தது: அவன் எதிரியுடன் போர் செய்யும் போதெல்லாம், அவனது எதிரியின் பாதி சக்தி நேரடியாக பண்டாவுக்கு வந்துவிடும்.

பண்டாசுரன் விரைவில் ஒரு வலிமைமிக்க அரசரானார், பரந்த ஆட்சியை வென்றார்.  நாரத முனிவர், பண்டாசுரனின் பிரதிநிதித்துவத்தால் அதிகரித்து வரும் அச்சுறுத்தலைப் பற்றி எச்சரிக்க தேவர்களின் முன் தோன்றி “நீங்கள் தெய்வீக அன்னை லலிதாவை வணங்க வேண்டும்,” என்று அவர் கூறினார், “இந்த அச்சுறுத்தலைத் தடுக்க அவளால் மட்டுமே உதவ முடியும்.” என்ற ரகசியத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

பதற்றமடைந்த, தேவர்களின் அரசனான இந்திரன், பண்டாசுரனை தோற்கடிக்கத் தேவையான உள் வலிமையைப் பெறுவதற்காக இமயமலைக்குச் சென்று தவம் செய்தான்.  பாகீரதி நதியின் கரையில் மலர்திருந்த அதிசயமான அற்புதமான மலர்களால்  இந்திரன் பிரபஞ்சத்தின் தாயை வணங்கினான்.

இந்திரன் என்ன செய்கிறான் என்பதை கவனித்து அறிந்துகொண்ட அசுர குரு சுக்கிராச்சாரியார், பண்டாசுரன் அரசவைக்கு விரைந்து, அங்கு சிற்றின்ப களியாட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அசுரர்களை எச்சரித்தார். பண்டாசுரன் விரைவாக ஒரு படையைக் கூட்டி, இந்திரனின் தவத்தை சீர்குலைக்க இமயமலைக்கு விரைந்தான். ஆனால் தனது தெய்வீக உபாசனையில் உள்ள மகனின் தவத்தை சீர்குலைக்க வருவதைக் கண்ட பிரபஞ்சத்தின் தாய் உடனடியாக ஒரு பாதுகாப்புத் தடையை உருவாக்கினாள்.  கணிசமான முயற்சியால், அசுரர்கள் அந்த பாதுகாப்புச் சுவரை அடித்து நொறுக்கினர். ஆனால் அது இடிந்த கணத்தில், அதன் இடத்தில் மற்றொரு அரண் தோன்றியது. அசுர இராணுவம் மீண்டும் மீண்டும் முயற்சித்தது, ஆனால் தற்காப்பு சுவர்கள் தொடர்ந்து உருவாகிக்கொண்டே இருந்தது. இந்த அரணை ஈத்தர் என அறிவியல் உலகம் அறிகிறது.

இதற்கிடையில், இந்திரன் மற்ற தேவர்களை அழைத்து, “பண்டாசுரனின் படை மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது, நாமே அவனைத் தோற்கடிக்க முடியாது.  ஒரு மைல் நீளத்திற்கு நெருப்புக் குழி தோண்டி, நரபலி கொடுத்து தேவியை சாந்தப்படுத்த வேண்டும்” என்றார்.  எனவே அவர்கள் பிரபஞ்சத்தின் தாய்க்கு புனிதமான மந்திரங்களை உச்சரித்தபடி, அவர்கள் ஒரு பெரிய நெருப்பை ஏற்றி, ஒரு மனித உடலை வழங்கினர்.

சுடர்விடும் ஒளியின் ஒரு வட்ட நிறை நெருப்பின் மீது உருவானது (ஸ்ரீ சக்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறது).  ஒளிரும் சக்கரத்தின் மையத்தில் அவள் அகிலத்தின் உயிர் சக்தியாக,   அழகு மற்றும் ஆசையின் உச்சமாக, அற்புத அதிசய தங்க ஆடைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மாதுளம்பழத்தின் நிறத்தில் நான்கு கரங்களுடன் பிரகாசமாக உதய சூரியனைப் போல  அன்னை லலிதா தேவி அமர்ந்திருந்தாள். தேவர்கள் லலிதாவை உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டனர்.   நிலவொளியைப் போன்ற குளிர்ச்சியான அன்பான பார்வையுடன் தேவர்களைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.  அவள் நான்கு கரங்களில் ஒரு கயிறு, ஒரு ஆடு, ஒரு கரும்பு வில் மற்றும் மலர் இதழ்கள் கொண்ட ஐந்து அம்புகளை வைத்திருக்கிறாள்.

உரை என்ன சொல்கிறது?  ஆன்மீக யோகா பாரம்பரியத்தில் உள்ளவர்களுக்கு அர்த்தம் தெளிவாக புரியும். நமக்குள் இருக்கும் காமம் போன்ற ஆசையின் சக்தியை அழிப்பது சாத்தியமில்லை. ஏனெனில் இந்த சக்தி பிரபஞ்சத்தின் தாய், ஆசையின் பேரரசி காமேஸ்வரியிடம் இருந்துதான் வருகிறது. ஆசைகளை அடக்க முயன்ற சிவன், பாலியல் ஆசையின் கடவுளான காமனை, காதல் கடவுள் மன்மதனை  அழிக்க முயன்றார்.  ஆனால் உடனடியாக மற்றொரு சக்திவாய்ந்த அசுரசக்தி காமனின் இடத்தைப் பிடித்தது.  இயற்கையின் புனித இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் காமனை போலல்லாமல், இனப்பெருக்கம் செய்வதற்காக மற்றவர்களைப் தூண்டும் சிற்றின்ப அசுர சக்தியாக மாறியது. பண்டாசுரன் சிதைந்த, அசுரத்தனமான, சுயநல சிற்றின்ப காமத்தை குறிக்கிறது.

எண்ணத்திற்கும் விருப்பத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட யோக நிலையின் கோட்டையில் நாம் இருக்கும் வரை, தெய்வீக தாய் நம் சொந்த தெய்வீக எதிர்ப்பு தூண்டுதலால் அசுர எதிர்மறை எண்ணங்களின் தாக்குதலில் இருந்து நம்மைக் காப்பாற்றுகிறார்.

பரப்பிரம்ம மகா சித்த குரு மனகுருநாதன்

இந்திரன் புலன்களைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் தேர்ச்சி பெற்று, இறைசக்தியை மையமாகக் கொண்ட ஆரோக்கியமான ஆன்மீக  வாழ்க்கை முறையை மீட்டெடுக்கும் ஆன்மீக நடைமுறைகளைச் செய்ய இமயமலையை நாடுகிறார்.  யோக இலக்கியத்தில், ஒரு மலை என்பது பெரும்பாலும் முதுகுத் தண்டுவடத்தை பிரதிபலிக்கிறது, இது இமயமலையைப் போலவே அசைக்க முடியாத தியானத்தில் நிமிர்ந்து நிற்கிறது.  பாகீரதி நதிக்கரையில் இந்திரன் தவம் செய்யும் இடமானது, முதுகுத் தண்டுவடத்தினுள் உள்ள சுஷும்னா எனும் நுட்பமான நரம்பாகும். இது குண்டலினிக்கான வழித்தடமாக இருந்து, முதுகெலும்பின் அடிப்பகுதியில் உருவாகும் மின்னோட்டத்தை மூளைக்குள் சேர்க்கிறது.  இந்திரன் தியானம் செய்யும் “மலர்கள் நிறைந்த” நகரம் சஹஸ்ரார சக்கரம், மூளையின் உச்சியில் உள்ள ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட தாமரை.  இந்த உயர்ந்த சக்கரத்தில் தனது உணர்வைப் பிடித்துக் கொண்டு, தியானத்தின் ஆழ்ந்த நிலையில் இந்திரன் நிர்விகல்ப சமாதியில் நுழைகிறார்,  அங்கு அவர் அசைக்க முடியாதவராகிறார். சிந்தனை மற்றும் ஆசைக்கு அப்பாற்பட்ட யோக நிலை கோட்டையில் இருக்கும் வரை, அவரது சொந்த தெய்வீக எதிர்ப்பு தூண்டுதலால், தெய்வீக அன்னை அவரை அசுரர்களின் தாக்குதலில் இருந்து பாதுகாக்கிறார்.

ஆனால் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தியானத்தில் அமர்ந்திருப்பது இந்திரனின் பணி அல்ல.  அவரது தர்மம் அல்லது வாழ்க்கை நோக்கம் தேவர்களை ஆள வேண்டும் என்பதே. அதாவது, ஒருவர் உலகில் வெற்றிகரமாகவும் நன்மையுடனும் செயல்பட அவரது உள்ளார்ந்த தெய்வீக சக்திகளை ஆள வேண்டும்.  எனவே அவர் மனரீதியாக தனது அனைத்து உள் ஆற்றல்களையும் (அனைத்து தேவர்களையும்) உச்சபட்ச தியாகம் செய்ய வரவழைக்கிறார். இது உண்மையான ஆன்மீக ரீதியில் பயனுள்ள மனித தியாகத்தின் ஒரு வடிவமாகும் அல்லது பயிற்சியாகும்: ஒருவரின் சொந்த உடலின் ஒவ்வொரு உயிரணுவையும் குண்டலினியின் நெருப்புக் குழிக்குள் செலுத்தி, பின்னர், உடல் ரீதியாகவும், உணர்ச்சி ரீதியாகவும், மன ரீதியாகவும் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்ட இந்திரன், பிரபஞ்சத்தின் தாய் ஸ்ரீ லலிதா திரிபுரசுந்தரி தரிசனத்திற்குத் தகுந்தவனாகிறான்.  அவள் உலகளாவிய உணர்வின் ஆதாரம். தலையின் உச்சியில் உள்ள ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட சக்கரத்திற்கு சற்று மேலே ஒரு ஒளிரும் உருண்டையில் (பிந்து சக்கரம்) அமர்ந்திருக்கிறாள்.

உணர்வின் சக்தியைக் கண்டு, ஆன்மாவும் அதன் உள் உணர்வுகளும் பரவசத்தில் பறக்கின்றன என்று உரை கூறுகிறது.  தன் சொந்த ஒளியின் பிரதிபலிப்பில் பிரகாசித்த தேவர்களின் தலைகீழாக மாறிய முகங்களைப் பார்த்து சிரித்த தேவி, “என் அன்பர்களே, மகிழ்ச்சியாக இருங்கள்!  உங்களின் பயத்தை நீக்குவேன்.  நான் உங்கள் அனைவருக்கும் நல்லொழுக்கம், செல்வச் செழிப்பு, புகழ் மற்றும் அன்பான வாழ்க்கைத் துணைவர்கள், அர்ப்பணிப்புள்ள குழந்தைகள் மற்றும் நம்பகமான நண்பர்கள் மற்றும் தேவையான அனைத்தும் கொடுத்து உங்களின் ஆசைகளை நிறைவேற்றி ஆசீர்வதிக்கிறேன்.

பிரபஞ்சத்தின் தாய் கண்ணுக்குத் தெரியும் உடலில் வெளிப்படுவதைக் கேள்விப்பட்ட முனிவர்களும், படைப்பாளியான பிரம்மா போன்ற பிரபஞ்ச தேவர்களும் சம்பவ இடத்திற்கு விரைந்தனர்.  அன்னையின் உன்னதமான அழகிய முகத்தைப் பார்த்து, பிரபஞ்சக் கட்டிடக்கலைஞர் விஸ்வகர்மா அவளுக்காக உடனடியாகக் கட்டியிருந்த அற்புதமான நகரத்தைப் பார்த்த பிரம்மா, “அத்தகைய நகரத்தை  ஒரு பெண் தனியாக ஆள்வது பொருத்தமில்லை. ஒரு மன்னன் ஆள்வதை ராணி இல்லாத ராஜ்யத்தை ஆள்வதை விட மோசமானது. உயர்சக்தி தேவிக்கு ஒரு கணவர் இருக்க வேண்டும், ஆனால் இந்த எல்லா உலகங்களிலும் அவளுக்குத் தகுதியானவர் யார்?  சிவபெருமான் மட்டுமே. ஆனால் அவர் நிர்வாணமாக தியானத்தில் அமர்ந்திருக்கிறார் (தூய பிரபஞ்ச உணர்வில்).  அதனால் அவள் அவனை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம்.”

படைப்பாளியின் எண்ணங்களை உணர்ந்த சிவன், பிரம்மாவின் முன்பாக தோன்றினார்.  இந்த விசேஷ சந்தர்ப்பத்திற்காக, பிரபஞ்சத்தின் அதிபதி, அழகான ஆடைகள் மற்றும் ரத்தினங்களால் சூழப்பட்ட ஒரு அற்புதமான அழகான வடிவத்தை எடுத்தார்.  அப்போது சிவபெருமான் தேவியைப் பார்க்கத் திரும்பினார்.  காமத்தின் சக்தியை எரித்த துறவி கடவுளான சிவன், பாலியல் சக்தியின் சாரத்தை தன்னுள் உள்ளடக்கிய பிரபஞ்சத் தாயின் மயக்கும் அழகின் முன், சூடான வெயிலில் வெண்ணெய் போல் உருகுவதைக் காதல் வயப்பட்டார்.

சிரித்துக்கொண்டே லலிதா அறிவித்தாள், “நான் எதைச் சொன்னாலும் செய்தாலும் அது என் விருப்பப்படி மட்டுமே.  யார் என்னை மனைவியாக ஏற்றுக்கொள்கிறாரோ அவர் எனது முழு சுதந்திரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.  என்று சொல்லிக் கொண்டே கழுத்தில் இருந்த மாலையை எடுத்து வானத்தில் எறிந்தாள்.  இறுதியாக சிவனின் கழுத்தில் இறங்கும் முன் அது வானத்தை சுற்றி வந்தது.  இந்த அழகான, மாலை அணிந்த சிவன் காமேஸ்வரர், “காதலின் பேரரசர்” என்று அழைக்கப்பட்டார்.  கூடியிருந்த தெய்வங்களின் பெரும் மகிழ்ச்சிக்கு மத்தியில், அவரும் லலிதாவும் உடனடியாக திருமணம் செய்துகொண்டனர்.

தேனிலவு கொண்டாடாமல், தெய்வீக தாய் தேவர்களை பயத்திலிருந்து விடுவிப்பதாக உறுதியளித்து,  உடனடியாக அவர் போரில் பண்டாசுரனை சந்திக்கப் புறப்பட்டார். 

பிரம்மாண்ட புராணம் அவளுடன் வந்த சக்திவாய்ந்த இராணுவத் தளபதிகள், அற்புதமான மற்றும் புத்திசாலித்தனமான சக்திகள், உலகத்தை தீமையிலிருந்து விடுவிக்க ஆர்வமுள்ள தெய்வீக யோகினித் தெய்வங்கள், பூமியில் இதுவரை கண்டிராத அசாதாரண ரதங்களில் சவாரி செய்வதை தெளிவாக விவரிக்கிறது. 

வேதத்தின் இந்த பகுதி முற்றிலும் யோக சூட்சுமத்தை விவரிக்கிறது: யோகினி தேவிகள் நுட்பமான உடலின் உள்ளார்ந்த ஆற்றல்கள். மற்றும் அவர்களின் ரதங்கள் யந்திரங்கள் அல்லது புனித மண்டலங்கள் ஆகும். யோகினிகளின் யந்திரங்களை பயபக்தியுடன் வணங்கும்போது தங்களுடைய ஆற்றல்களை வெளிப்படுத்தி நம்மை வழிநடத்தி காக்கிறது.

பரப்பிரம்ம மகா சித்த குரு மனகுருநாதன்

ஒரு பெண் படை தன் நகரத்தை நெருங்கி வருவதைக் கேள்விப்பட்ட பண்டாசுரன், சிரிப்புடன் கொக்கரித்தான்.  அவரது இளைய சகோதரர் நிதானமாக எச்சரித்தார், “ஒவ்வொரு வெற்றியையும் தருவது சக்தி (தெய்வீக சக்தி).  அந்த தெய்வீக ஆற்றலின் இடமாக மாறுபவர்களுக்கு நாம் பயப்படுவதற்கு காரணம் இருக்கிறது.  தாக்குதல் நடத்துபவர்கள் பெண்கள் என்பதால் அவர்களை குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள்.  காளி தெய்வம் எல்லாவற்றிலும் மிகக் கடுமையான போர் தெய்வம் என்பதை நினைவில் வையுங்கள்.  எதிர் தாக்குதலுக்கு முன் இந்த பெண்கள் யார் என்பதைக் கண்டுபிடிப்போம்.”  ஆனால் பண்டாசுரனை சம்மதிக்க வைக்க முடியவில்லை;  எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பண்டாசுரன் தனது எதிரியின் பலத்தில் பாதியை சிரமமின்றி தனக்குள் இழுக்க முடியும். இப்படிப்பட்ட நிலையில் பண்டாசுரனை யாரால் தோற்கடிக்க முடியும்?

போர் களம்

பிரம்மாண்ட புராணத்தின் ஆசிரியர், பெண் வீரர்கள் பண்டாசுரனின் துப்பு இல்லாத ஆண் துருப்புக்களை அழித்ததால், அசுரப்படையின் அடுத்தடுத்த  தோல்வியை விவரிக்கிறார்.  போரின் ஒவ்வொரு கட்டமும் ஆன்மீக சுய சுத்திகரிப்புக்கான ஒரு கட்டத்தை பிரதிபலிக்கிறது.  உதாரணமாக, ஒரு அத்தியாயத்தில், அரக்கன் தளபதி பலஹாசுரன், லலிதாவின் சக்திகளை சூரியக் கடவுளிடமிருந்து வெகு காலத்திற்கு முன்பு பெற்ற வரம் மூலம் வென்றார்.  அவர் கோபத்துடன் எதிரியைப் பார்க்கும் போதெல்லாம், அவரது கண்களில் இருந்து வெளிவந்த சூடான ஒளிக் கதிர்கள் அவரது எதிரியை முடக்கின.  இந்த சக்தியால் பல சக்திகள் வெல்லப்படுவதைக் கண்டு, தெய்வீக தெய்வமான திரஸ்கரனிகா தேவி தனது கண்களை ஊடுருவ முடியாத திரையால் மூடிக்கொண்டு, பலஹாசுரன் குழப்பத்தில் தத்தளிக்கும் போது, அவள் அவன் தலையைத் வெட்டினாள்.  உருவகத்தின் நோக்கத்தை யாரேனும் தவறவிட்டால் கோபம் வரும். கோபம் மிகவும் பலவீனப்படுத்தும் சக்தியாலும். அது உயர்ந்த சுயத்தின் தூய்மைப்படுத்தும் ஆற்றல்களைக் கூட தோற்கடிக்க முடியும். உண்மையில் பலஹாசுரனின் சொந்த கோபம் அவரைக் குருடாக்கியது என்று ஆசிரியர் தெளிவாக விளக்குகிறார்.

உதவிக்காக பண்டாசுரன் தனது முக்கிய மந்திரவாதியிடம் திரும்பினார். தீங்கிழைக்கும் வகையில் சிரித்துக்கொண்டே, மந்திரவாதி ஒரு சிறப்பு யந்திரத்தை தயாரித்து, சாபங்கள் பொறிக்கப்பட்ட வடிவியல் வடிவமைப்பை, சக்திகளின் முகாமில் வீசினான். லலிதாவை எப்போதும் சேவிப்பதில் ஆர்வமாக இருக்கும் தேவதைகள் திடீரென்று சலிப்புக்கும் விரக்திக்கும் ஆளானார்கள். அவர்கள் அனைவரும் “உலகில் அநீதிக்கு எதிராக நாம் ஏன் போராட வேண்டும்? நம் சுய தியாக முயற்சிகள் அனைத்தும் இறுதியில் என்ன வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தும்? எதற்காக நம் வாழ்க்கையைத் தொலைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்? நாம் ஏன் இத்தகைய கடுமையான சுய ஒழுக்கங்களைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்? இந்த வாழ்நாளில் நாம் எப்படியும் ஞானம் பெறப் போவதில்லை. ஏன் வாழ்க்கையை கொஞ்சம் நிம்மதியாக அனுபவிக்கக்கூடாது? கொஞ்சம் தூங்கலாம்.” என முடிவெடுத்து தூங்கிவிட்டனர்.

நாமும் பலமுறை வாழ்க்கையில் இதுபோல் தாக்கப்பட்ட விரக்தியால் தோல்வியடைந்துள்ளோம்

அனைத்து சக்திகளிலும், தலைமைத் தளபதிகளான தண்டநாதா மற்றும் மந்திரினி இரண்டு பேர் மட்டுமே தங்கள் ஆன்மீக நடைமுறைகளில் மிகவும் உறுதியாக நிலைநிறுத்தப் பட்டிருந்தனர், அவர்கள் ஊக்கமின்மை அல்லது சோம்பலால் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தனர். அவ்விருவரும் “பேரரசி, அரக்கப் படை தாக்குகிறது, நமது வீராங்கனைகள் உறங்குகிறார்கள்!” என்று தெரிவிக்க லலிதாவிடம் விரைந்தனர்.

லலிதா சிறிதும் வருத்தப்படவில்லை, ஆனால் சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்! அவளது அழகான சிரிப்புச் சத்தத்திலிருந்து ஒரு பெரிய, அசிங்கமான, மிகவும் வலிமையான உருவம் ஒன்று தோன்றியது. அவர் ஒரு யானையின் தலையுடன் இளைஞனின் தசை உடலைக் கொண்டிருந்தார். இந்து மதத்தின் பிரபலமான யானைத் தலைக் கடவுளான விநாயகர் இப்படித்தான் பிறந்தார்.

அனைத்து யானைகளைப் போலவே அதிக புத்திசாலித்தனமான விநாயகர், என்ன தவறு என்பதை உடனடியாக உணர்ந்தார். தனது தாயை வணங்குவதற்கு ஒரு கணம் மட்டும் நிறுத்தி, பெண் போர்வீரர்களின் மீது மயக்க மந்திரத்தை கொண்ட, அசுரர்கள் வீசிய தீய யந்திரத்தை கண்டுபிடிக்க அவர் வேகமாக ஓடினார். அவர் அதை உடனடியாக கண்டுபிடித்து தனது தந்தத்தால் உடைத்தார். உடனே சக்திகள் மீண்டும் போரைத் தொடங்கும் ஆர்வத்துடன் துள்ளிக் குதித்து ஓடினர். லலிதாதேவி தனது மகனின் சிறந்த சேவையால் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். மற்ற கடவுள்களின் பூஜைக்கு முன்பாக கணபதியை வணங்கப்படும் வரத்தை அவருக்கு வழங்கினார். அதனால்தான் இன்றுவரை இந்துக்கள் வழிபாட்டுச் சேவையைத் தொடங்கும் போதெல்லாம் விநாயகரை முதலில் வணங்கித்தான் தொடங்குகிறார்கள்.

விநாயகர் உறுதியான உறுதியைக் குறிக்கிறது. எப்பொழுதெல்லாம் மனம் உறுதியுடன் இருக்கிறதோ, அப்போதெல்லாம் தடைகள் எல்லாம் கடந்து, உற்சாகம் நிலைத்து, வெற்றி நிச்சயிக்கப்படுகிறது. மன உறுதியின் வேர் தன்னம்பிக்கை மற்றும் நகைச்சுவை உணர்வு.

பரப்பிரம்ம மகா சித்த குரு மனகுருநாதன்

பண்டாசுரன் இரவில் தாக்குதல் நடத்த முடிவு செய்தார், இது இந்துக்களின் வீரத்தின் போர் நெறிமுறைக்கு முற்றிலும் எதிரான தந்திரோபாயமாகும். லலிதா எப்பொழுதும் தனது சக்திகளை சண்டைக்கு அனுப்புவதைக் குறிப்பிட்டு, அவள் பின்னணியில் மறைந்திருந்தாள், அவர்களின் இயக்கங்களைக் கவனித்து, கட்டுப்படுத்தி, இருளில் அவளைச் சூழ்ந்துகொண்டு பின்னால் இருந்து தாக்குதலை நடத்த திட்டமிட்டான். இந்த திடீர் தாக்குதல் சக்திகளை காத்துக்கொண்டது; அவர்களில் பலர் பலத்த காயம் அடைந்தனர். பின்னர் லலிதாவின் பிரகாசத்தில் நித்தியமாகத் திளைக்கும் அழியாத பிரபஞ்ச நுண்ணறிவுகள் தங்கள் பிராணன் (மூச்சு அல்லது உயிர் ஆற்றல்) வில்களை இழுத்து தாக்குதலைத் தடுத்தன. காயமடைந்த பெண் போர்வீரர்கள் லலிதாவின் முன்னிலையில் கொண்டு செல்லப்பட்டனர், அங்கு அவரது கண்களில் இருந்து எப்போதும் கருணையுடன் ஈரமான ஒரு அன்பான பார்வை அவர்களின் காயங்களை உடனடியாக குணப்படுத்தியது.

சுயநல ஆசைகள் மற்றும் சுய-தோற்கடிக்கும் தூண்டுதல்கள் தியானத்தின் மேம்பட்ட நிலைகளை கூட ஆக்கிரமிக்கக்கூடும் என்று உரை எச்சரிக்கிறது. இந்த கவனச்சிதறல்களை அனுபவிக்கும் போது, மனதில் உள்ள குழப்பங்களைத் தடுக்க, பிராணாயாமம், மூச்சுக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை செய்ய சாதகர் அறிவுறுத்தப்படுகிறார். எந்த நேரத்திலும் ஒருவர் பயந்து அல்லது தோற்கடிக்கப்பட்டதாக உணர்ந்தால், ஒருவரின் விழிப்புணர்வை விலக்கி, தேவியின் ஒளியில் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டால், அனைத்து குணப்படுத்தும் சக்திக்கும் ஆதாரமாக இருக்கும் தெய்வீக உணர்வு ஒருவரின் நம்பிக்கையையும் ஆற்றலையும் மீட்டெடுக்கும்.

பரப்பிரம்ம மகா சித்த குரு மனகுருநாதன்

லலிதாவின் இரண்டு தளபதிகளான மந்திரினி மற்றும் தண்டநாதா ஆகியோர், பண்டாசுரனின் கடைசி தாக்குதலின் வீர்யத்தை எண்ணி கவலைப்பட்டனர், மேலும் தளங்களின் தற்காப்பு உத்தியை கவனமாக ஆய்வு செய்தனர். அவர்கள் தங்கள் அரண்களில் பலவீனமான பகுதிகளை விரைவாகப் கண்டறிந்து சரிசெய்தனர்.

இது நமது ஆளுமையின் அம்சங்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இதன் மூலம் நாம் நமது சிறந்த முயற்சிகளைத் தடுக்கிறோம். நம்மை நாமே தோற்கடிப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டுமானால், நமது இருப்பின் அனைத்துப் பகுதிகளும் சமநிலையாகவும் இணக்கமாகவும் இருக்க வேண்டும். ஆன்மிக வாழ்வில் மேலும் முன்னேற்றம் ஏற்பட, நமது சுய பங்குகள் / முயற்ச்சிகள் உயரும். ஆன்மீக பயிற்சியின் உயர் நிலைகளுக்கு முன்னேறிய சிறந்த யோகிகளின் கதைகளால் வேத இலக்கியம் நிரம்பியுள்ளது. அவர்களின் மனதில் சில நிழல்கள் சுய-விழிப்புணர்வு வெளிச்சத்திற்கு ஒருபோதும் வெளிப்படாததால் மனிதநேயமற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

பரப்பிரம்ம மகா சித்த குரு மனகுருநாதன்

மந்திரினியும் தண்டநாதவும் எரியும் நெருப்பின் அரண் மூலம் தங்கள் படைகளைப் பாதுகாக்க முடிவு செய்தனர். தேவியின் படைகள் வந்து செல்லக்கூடிய கோட்டையில் ஒரு சிறிய வாயில் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படும். இரவும் பகலும் உறங்காத சக்தி வாய்ந்த சக்திகளால் நுழைவாயில் பாதுகாக்கப்படும். இவ்வாறாக, பரம உணர்வின் வசிப்பிடம் செல்ல முடியாத தீப்பிழம்புகளின் மாலையால் சூழப்பட்டது.

இந்த நெருப்பு வளையம் யோக இலக்கியங்களில் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. அங்கு அது உள்ளார்ந்த உண்மையை மறைக்கும் தங்க வட்டு என பலவாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. மரணத்தின் போது நம் ஒவ்வொருவருக்கும் தெரியும் ஒரு ஒளிரும் கலங்கரை விளக்கம் (மற்றும் அதன் ஒளிரும் ஒளியின் மூலம் அறிவொளி பெற்ற ஆன்மாக்கள் மட்டுமே செல்ல முடியும்) அல்லது உள் சூரியன் ஆகும். இது ஒரு உருவகம் அல்ல, ஆனால் பல மேம்பட்ட தியானக்காரர்களால் சொல்லப்பட்ட அனுபவமாகும். இது ஆயிரம் உயரும் சூரியன்களின் ஒருங்கிணைந்த ஒளியைப் பார்ப்பது போன்றது என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர். பண்டைய வேதங்களில் உள்ள அனைத்து வசனங்களிலும் புனிதமானது காயத்ரி மந்திரம். அது இந்த அனுபவ ஞானத்தின் ஞானத்தை அழைக்கிறது. “எல்லா உலகங்களிலும் உள்ள மிக அற்புதமான ஒளியான உள் சூரியனை நாங்கள் தியானிக்கிறோம். தயவுசெய்து எங்கள் இதயங்களையும் மனதையும் ஒளிரச் செய்து, எங்கள் வாழ்க்கையை பிரகாசமாக்குங்கள்! ”

இந்த ஒளிக்கு அப்பால் உள்ள சாம்ராஜ்யத்தின் நுழைவாயில் தூங்காதவர்களுக்கு மட்டுமே அணுகக்கூடியது என்று கூறப்படுகிறது. ஆய்வக நிலைமைகளின் கீழ், யோகிகள் தங்களைச் சுற்றியுள்ள அறையில் நிகழும் அனைத்தையும் அறிந்து, முழு உணர்வுடன் இருப்பதற்கான திறனை நிரூபித்துள்ளனர். அதே நேரத்தில் அறிவியல் கருவிகள் யோகியின் உடல் (அவரது மூளை உட்பட) ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருப்பதை தெளிவாகக் காட்டுகிறது. கனவுகளின் போது மட்டுமல்ல தெளிவாக இருக்கும் திறன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் கூட யோக பாரம்பரியத்தில் மேம்பட்ட தியானம் செய்பவர்களுக்கு தெய்வம் வழங்கும் சக்திகளில் ஒன்றாகும் என நிருபிக்கப்பட்டுள்ளது.